U hebt last van verschijnselen, die kunnen wijzen op het Brugada-syndroom. Om dit vermoeden te bevestigen voert de cardioloog bij u een zogenoemde Provocatietest uit. In deze folder vindt u informatie over zowel het syndroom als de test.
Het Brugada-syndroomDit is een erfelijke aandoening waarbij de elektrische activiteit van het hart verstoord is. Dit kan leiden tot soms levensgevaarlijke ritmestoornissen. Bij het Brugada-syndroom is het hart normaal gevormd, maar is de prikkeloverdracht over de hartspiercellen verstoord.
Bij de elektrische prikkeling van het hart zijn elektrisch geladen deeltjes (ionen) betrokken. De drie belangrijkste ionen die een rol spelen bij de prikkelvorming zijn calcium, natrium en kalium. Bij 30% van de Brugada-patiënten zorgt een afwijking in een bepaald gen ervoor dat de natrium-ionen moeilijk in de hartspiercellen kunnen komen.
GenenBij ongeveer 1 op de 3 mensen met Brugada is er een afwijking te zien in het SCN5A-gen. Deze afwijking zorgt ervoor dat er te weinig natrium de hartspiercellen binnenstroomt. Bij de andere mensen met Brugada spelen waarschijnlijk andere genen een rol. Welke genen dat precies zijn, is nog niet bekend. Niet iedereen met een erfelijke aanleg voor het Brugada-syndroom of een afwijkend ECG (hartfilmpje) krijgt klachten.
Kinderen van ouders met (aanleg voor) het Brugada-syndroom hebben 50% kans om de aanleg voor de aandoening te erven. Dit is vast te stellen met DNA-onderzoek. Het voordeel is dat familieleden dan op tijd behandeld kunnen worden. Dit is vooral belangrijk als het gaat om een ernstige vorm van Brugada met een relatief hoge kans om plotseling te overlijden.
SymptomenSymptomen van het Brugada-syndroom zijn
- duizeligheid;
- flauwvallen;
- plotseling optredende levensbedreigende ritmestoornissen vanuit de hartkamer (kamertachycardie of kamerfibrilleren) die meestal 's nachts plaatsvinden;
- de arts ziet bij Brugada afwijkende patronen in het ECG.
De symptomen doen zich meestal pas na het 30e jaar voor. Mannen hebben vaker klachten dan vrouwen.
OnderzoekMeestal zijn een aantal onderzoeken nodig bij vermoedens van het Brugada-syndroom:
- ECG (hartfilmpje);
- Provocatietest: poging om tijdens het ECG een afwijkend patroon op te wekken met medicijnen;
- inspanningsonderzoek (fietstest);
- holteronderzoek (langdurige registratie van het hartritme);
- DNA-onderzoek.
In deze folder wordt verder ingegaan op de Provocatietest.
De provocatietestBij deze test kan een eventueel bestaand Brugada-syndroom worden vastgesteld. Voor deze test wordt u één dag(deel) opgenomen op de afdeling Hartbewaking (IC/CC). We doen dan een Ajmalinetest. Deze test heet ook wel een Ajmaline-provocatietest.
Voorbereiding op de opname- Eten: mag tot 6 uren voor de opnametijd. Licht verteerbare voeding (bijvoorbeeld een belegde beschuit of cracker).
- Drinken: mag tot 2 uren voor de opnametijd. Alleen helder vloeibaar. Geen melkproducten en alcoholische dranken.
Houdt u er rekening mee, dat u niet zelf naar huis kunt rijden; zorgt u dus voor vervoer.
De opnamedagU meldt zich op de afgesproken dag en tijd bij de balie van afdeling IC/CC (Intensive Care / Cardio Care). Op deze dag neemt u mee:
- geldig identificatiebewijs: paspoort, identiteitskaart, rijbewijs of vreemdelingendocument;
- eventuele medicijnen in het bijbehorende doosje / verpakking die u gebruikt;
- naam en telefoonnummer van uw contactpersoon;
- gemakkelijk zittende kleding;
- eventueel mobiele telefoon;
- als u bekend bent bij de trombosedienst, willen wij u vragen de lijst van de trombosedienst mee te nemen. Ook verzoeken wij u de trombosedienst telefonisch op de hoogte te brengen van uw opname.
De verpleegkundige neemt een aantal vragen met u door en brengt een infuusnaald in. Dan wordt er een ECG gemaakt en wordt u aan de monitor aangesloten (met plakkers op de borst). Via het infuus geven we u gedurende 10 minuten het middel Ajmaline. Elke 2 minuten wordt een ECG gemaakt en de bloeddruk gecontroleerd.
Nadat het inspuiten klaar is, wordt er na een kwartier en een uur nogmaals een ECG gemaakt. De verpleegkundige bespreekt met u wanneer u weer naar huis kunt. U moet er rekening mee houden, dat u niet zelf naar huis kunt rijden.
Mogelijke bijwerkingenHet is mogelijk dat u bijwerkingen krijgt vanaf het moment dat u Ajmaline via het infuus krijgt. Bijvoorbeeld:
- gevoel dat u moet plassen
- hoofdpijn
- misselijkheid
- dubbel/wazig zien
- benauwdheidsklachten
- nerveus gevoel
- warm gevoel in hals, gezicht en onderlichaam
- dik gevoel in tong en lippen
- hartritmestoornissen
Deze klachten zijn normaal en zijn niet gevaarlijk. De klachten verdwijnen als we stoppen met het geven van Ajmaline. De kans dat u een hartritmestoornis krijgt is heel klein. Mocht dit gebeuren, dan zien we dit direct en kunnen we dit direct behandelen.
VragenHeeft u nog vragen, neemt u dan telefonisch contact met ons op. Wij zijn bereikbaar van maandag tot en met donderdag van 8.00 tot 16.30 uur op telefoonnummer: 0543 54 42 25. Voor meer informatie verwijzen wij u naar de website van de Nierstichting:
www.nierstichting.nlGeheimhouding en recht op privacyAlle medewerkers van ons ziekenhuis hebben een geheimhoudingsplicht. Verder heeft u als patiënt recht op privacy. Uitgebreide informatie hierover kunt u vinden in de folder ‘De rechten en plichten van de patiënt’. Deze is te vinden op: folders.skbwinterswijk.nl.
Zoek folders
Print pagina
Download PDF
Grotere tekst
Kleinere tekst
Favoriet
Stuur door